ANGISA: MODELLE

Oe diverse modellen zijn zo ingewikkeld dat ze met behulp van kopspelden hun vorm moeten blijven behouden. Bij de lontu-ede en de feida wordt echter niet van spelden gebruik gemaakt. Ook bij de zogenaamde werkangisa (bijvoorbeeld bakagron-angisa) worden geen spelden gebruikt. Oe aliereerste, eenvoudig geknoopte angisa zullen het zander spelden gesteid hebben maar naarmate de ontwikkeling voortgingwerden spelden een noodzaak. Behalve stijfsel en spei den is er nog een derde mogelijkheid om de angisa in model te houden. Dat kan door het gebruik van kranten. Oe krant wordt met de doek meegevouwen en geeft aldus extra stevigheid. Normaliter kan de angisa worden op- en afgezet. In enkele gevallen wordt ze met haarspeIden (haarpennen) vastgezet. Dat gebeurt onder andere bij de waaier-ede en die welke ge·inspireerd zijn op bindwijzen uit het Caraibisch gebied.

Oe zogenaamde tere-angisa (dagu-, doksi-, kron-, kroru-, langa- en pawtere) behoren tot de oudste modellen. Volgens Henar (1987:15) werd vervoIgens door de familie Zwakke een model ge·introduceerd, namelijk de Zwakke-ede. Een chronologische volgarde die het ontstaan van nieuwe bindwijzen weergeeft is echter moeilijk te reconstrueren. Voor wat de prodo-ede betreft is er een bron die duidt op het ontstaan hiervan aan het ei nd van de 1ge eeuw. Pareau (1898:38) schrijft namelijk: "In de laatste jaren heeft men die mutsen omgeven met witte randen van pluche, waardoorzij sterk zijn gaan gelijken op de barets van de pages uit de riddertijden." En van de oto-baka is het natuurlijk overduidelijk wanneer zij ontstaan iso Dit model is ge·inspireerd op de eerste auto's in Suriname en stelt de bumper voor. Het is een neutraal model dat nog altijd vrij veel gedragen wordt.