11.10.2010

ANGISA: STREK'EDE 1

Het is vooral de strek'ede die ons zo nieuwsgierig maakt. De meest uiteenlopende modellen komen we tegen, elk met een eigen naam. We hebben a gezien dat de vrouw met een hoofddoek in 'geheimtaal' communiceert helgeen ze onder andere doet door de wijze van binden. Die bindwijzen kunnen we in drie categorieen indelen, te weten:
1. De bindwijzen welke een boodschap uitdrukken. Deze categorie bindwijzen draagt een code in zich_ Alleen aan insiders is het namelijk gege· yen om de bedoelde boodschap al dan niet ter harte te nemen. EnkelE van de meest tot de verbeelding sprekende voorbeelden zijn: wacht mE op de hoek, volg mij, let them talk, laat maar waaien en don't touch me.
2. Bindwijzen waarvan de naam aan de vorm gerelateerd is, bijvoorbeeld oto baka, paw-tere en waaier-ede.
3. Overige bindwijzen, zoals: Frans'ede, Martinique, Mis'-de-Neef, kosju, arneksani en Makeba.



De basishandelingen van het binden zijn voor alle strek'ede gelijk. Begon nen wordt met een diagonale vouw zodat een driehoek ontstaat. Om extrc stevigheid te krijgen wordt langs de basis van de driehoek een rand van ca 2 cm omgeslagen_ Deze rand komt langs het voorhoofd te liggen waarbi vanuit het midden in de richting van de beide opstaande zijden van de drie hoek drie plooien gelegd worden zodat de doek makkelijk over het hoofc valt. Oe beide punten worden samengebonden en vanaf dit moment treder de variaties op: punten en toppen van de driehoek worden zodanig verwerkt dat de diverse modellen ontstaan. Het i~us in feite de achterzijde van de gebonden angisa waaruit de naam van de bindwijze af te leiden valt. Om tijdens het binden goede greep op de angisa te houden, wordt ze weleens over de knie gelegd. Velen nemen niet het risico zichzelf aan deze kunst van het binden, die heel wat vaardigheid vereist, te wagen en laten hun angisa door een ervaren vrouw in het gewenste model binden. Veelal gaat dat tegen betaling. Er zijn zelfs vrouwen die dit yak zo goed beheersen dat ze met het binden van angisa en het aankleden van kotomisi een stukje inkomen verdienen.

Soms wordt er met het oog op het binden bij het ontwerpen van de angisa al rekening gehouden met het patroon. De helft van de angisa wordt dan bijvoorbeeld maar geborduurd omdat de andere helft toch niet te zien valt. Mocht er een tekst op de doek staan dan wil die weleens zodanig gedrukt worden dat ze na het binden precies op de rand over het voorhoofd staat. Weer een andere mogelijkheid is dat men van tevoren al met de opstaande punten rekening gehouden heeft door ze toepasselijk te bedrukken (zie afbeelding 32). Witte hoofddoeken, die bij bijzondere gelegen heden, zoals Goede Vrijdag en Kerst gedragen worden, zijn vaak met zwarte respectievelijk rode florale motieven geborduurd. Vooral deze doeken kenmerken zieh veelal door het feit dat ze slechts voor de helft bewerkt zijn, in de richting van de diagonaal.


De basishandelingen van het binden zijn voor alle strek'ede gelijk. Begon nen wordt met een diagonale vouw zodat een driehoek ontstaat. Om extrc stevigheid te krijgen wordt langs de basis van de driehoek een rand van ca 2 cm omgeslagen_ Deze rand komt langs het voorhoofd te liggen waarbi vanuit het midden in de richting van de beide opstaande zijden van de drie hoek drie plooien gelegd worden zodat de doek makkelijk over het hoofc valt. Oe beide punten worden samengebonden en vanaf dit moment treder de variaties op: punten en toppen van de driehoek worden zodanig verwerkt dat de diverse modellen ontstaan. Het i~us in feite de achterzijde van de gebonden angisa waaruit de naam van de bindwijze af te leiden valt. Om tijdens het binden goede greep op de angisa te houden, wordt ze weleens over de knie gelegd. Velen nemen niet het risico zichzelf aan deze kunst van het binden, die heel wat vaardigheid vereist, te wagen en laten hun angisa door een ervaren vrouw in het gewenste model binden. Veelal gaat dat tegen betaling. Er zijn zelfs vrouwen die dit yak zo goed beheersen dat ze met het binden van angisa en het aankleden van kotomisi een stukje inkomen verdienen.

Soms wordt er met het oog op het binden bij het ontwerpen van de angisa al rekening gehouden met het patroon. De helft van de angisa wordt dan bijvoorbeeld maar geborduurd omdat de andere helft toch niet te zien valt. Mocht er een tekst op de doek staan dan wil die weleens zodanig gedrukt worden dat ze na het binden precies op de rand over het voorhoofd staat. Weer een andere mogelijkheid is dat men van tevoren al met de opstaande punten rekening gehouden heeft door ze toepasselijk te bedrukken (zie afbeelding 32). Witte hoofddoeken, die bij bijzondere gelegen heden, zoals Goede Vrijdag en Kerst gedragen worden, zijn vaak met zwarte respectievelijk rode florale motieven geborduurd. Vooral deze doeken kenmerken zieh veelal door het feit dat ze slechts voor de helft bewerkt zijn, in de richting van de diagonaal.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen