FANSI'S STILTE

TESSA LEUWSHA
presenteert haar nieuwste roman
FANSI'S STILTE

ZONDAG 27 SEPTEMBER
AANVANG 16.00 UUR
Image
Schrijfster Tessa Leuwsha verhuist van Nederland naar Suriname, aangetrokken door de liefde en het avontuur van een land in opbouw. Vijfentwintig jaar eerder deed haar Surinaamse oma Fansi het omgekeerde. Wie was die vreemde tropenvrouw die opeens bij haar vernederlandste kinderen en kleinkinderen op de stoep stond? Tessa herinnert zich een strenge, zwijgzame vrouw die weigerde aardappels te eten. Waarom zweeg Fansi in alle talen over haar achtergrond?

In Fansi’s stilte gaat Tessa Leuwsha op zoek naar het verhaal van haar grootmoeder en haar ooms en tantes, in Paramaribo, Nickerie, Eindhoven en de Achterhoek. Al lezend en luisterend beleeft zij de geschiedenis van Suriname en ontdekt hoe de slavernij, die relatief kort voor de geboorte van Fansi was afgeschaft, doorspeelde in het leven van haar grootmoeder – een dochter van een Engelse zendelinge en een zwarte man – en zelfs in dat van haar kinderen.

TESSA LEUWSHA WORDT GEINTERVIEWD DOOR TANJA JADNANANSING
LIVE OPTREDEN VAN SINGER/SONGWRITER JUANSITO
BOEKVERKOOP - TESSA LEUWSHA ZAL SIGNEREN

Tessa Leuwsha (1967) is schrijver van fictie en non-fictie. Ze schreef voor onder meer Opzij, HP/De Tijd, de Volkskrant en is recensent voor de Ware Tijd-Literair. Haar romans de Parbo-blues en Solo, een liefde werden lovend ontvangen en genomineerd voor diverse prijzen.

nikita dhawan: impossible speech

http://www.academia-verlag.de/titel/69402.htm

Sprachstanderhebung in der asylpolitik

Besonders wichtig ist auch der Beitrag von Sabine Gatt, der die Flüchtlingsproteste in Österreich aufnimmt. Gatt erläutert die österreichische ausschließende Asylpolitik, in der Integration als einseitiges Projekt gedacht wird, die von Flüchtlingen – und insgesamt Menschen mit Migrationshintergrund – zu erbringen sei. Nationalität werde dabei besonders über Sprache her- und Flüchtlinge als defizitär dargestellt. Auf diese Weise werde von der österreichischen Regierung die „Einführung von Sprachstanderhebungen vor Zuzug“ (S. 142) gerechtfertigt. Das auf Sprache basierende „Nationsnarrativ“ werde „durch ein Emanzipationsnarrativ“ (S. 141) ergänzt: Patriarchat würde ‚andere Kulturen‘ kennzeichnen und Bildungszwang (etwa „Sprachstanderhebungen“) zuwandernden Frauen einen Ausweg aus patriarchalischen Strukturen eröffnen. Gatt hierzu: „Über die binäre und hierarchisierende Konstruktion von eigener und fremder Kultur dient die Externalisierung des Patriarchats dazu, die eigene Kultur davon freizusprechen.“ (S. 142) Gatt arbeitet die Interessen österreichischer Politik heraus und wie sie Flüchtlinge marginalisiert und zum Schweigen bringt.