Posts mit dem Label mode werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label mode werden angezeigt. Alle Posts anzeigen

31.01.2017

Onbegrensd Nederland & Suriname I: postzegeldeelafbeeldingen

Onbegrensd Nederland & Suriname I: postzegeldeelafbeeldingen

24
Met hulp, steun en medewerking van de ontwerpster Ariënne Boelens van deze emissie kan ik informatieve en inzichtgevende aanvullingen (geruime tijd vóór de uitgiftedatum) geven op de bijdrage ‘Onbegrensd Nederland & Suriname’ van 7 juli 2010.
Het bestaan van een goudrijk gebied in Suriname lokte veel Europeanen. Het eldorado werd niet gevonden, velen vertrokken in tegenstelling tot de Zeeuwen. Zij zagen mogelijkheden in het verbouwen van tabak, cacao en orleaan (een rode vrucht, waarvan de kleurstof voor veel doelen (o.a. make-up) kon worden gebruikt); handel in vogelveren (ter versiering van dameshoeden en mantelkragen), handel in anoty-verfhoudende zaden als kleurstof voor de zijde. Handel in worst, kaas en het extreem dure slangenhout voor wandelstokken, biljartkeus en inlegwerk.

1) Agricultuur

Bijgaand postzegelvelletjes is ontdaan van de vier ballast-postzegels, zodat er inhoudelijk tussen de twee postzegels en de velrand een meer uitgebalanceerde, aanvaardbare én harmonische eenheid ontstaat.
Het bakken van brood, pannenkoeken en koekjes en het zuur inleggen van vruchten (augurkjes en uitjes) en groenten waren gebruiken, die de Surinamers hoogstwaarschijnlijk van de Nederlanders hebben overgenomen. Overigens is ‘zuurgoed’ niet alleen vanuit Nederland ontstaan, maar er is ook sprake van Indonesische invloed. Denk hierbij bijvoorbeeld aan atjar.
De Surinaamse producten gaan als beelddoorlopers naadloos van beide postzegels over in de velrand. Op de plank (letter-/slangenhout) op de linker postzegel én velrand liggen twee veertjes, kralen en orleaanzaden. Op de rechter postzegel bevinden zich tabaksbladeren, orleaanvrucht, een tweetal zure uitjes (zich voortzettend op de velranden), een groene en paarsblauwe vogelveer.
Op de ondervelrand liggen (gedeeltelijk op de plank) uitgespreid (links) kralen, orleaanzaden, twee augurken en een vogelveer. Rechts liggen uitjes en een gele cacaovrucht (in een ‘geopende’ lengte- en dwarsdoorsnede).

2) Streekdracht

Bijgaand postzegelvelletje is ontdaan van de vier ballast-postzegels, zodat er inhoudelijk tussen de twee postzegels en de velrand een meer uitgebalanceerde, aanvaardbare én harmonische eenheid ontstaat.

Kotomisi en angisa uit Suriname

De kotomisi (gelaagde jurk) is tijdens de slavernij ontstaan. Vrouwelijke rondingen van de Creoolse jongedames verdwijnen in deze verhullende kleding geheel. Plantage-eigenaren met begerige blikken kwamen door deze onaantrekkelijk makende ‘camouflagekleding’ (kuisheidversterkende kleding) minder gauw in de verleiding deze vrouwen te benaderen. ‘Koto’ betekent rok en ‘misi’ betekent juffrouw.
De kotomisi bestaat uit een wijd uitstaande rok met een groot aantal onderrokken, zo hard gesteven dat ze (op de grond neergezet) blijven staan. De rok reikt van de grond tot de oksel en wordt omgeslagen en opgehouden met een band om het middel. De kotomisi wordt nog steeds gedragen. Er bestaan verschillende koto’s voor verschillende gelegenheden als verjaardagskoto, werkkoto, rouwkoto, trouwkoto en danskoto.
Bij de schematische gevouwen angisa’s zijn (eigentijdse) ‘boodschappen’ afgedrukt als “laat ze maar praten”, “wacht op mij op de hoek” en “ik heb geen beltegoed (zij- en achteraanzicht). Overigens is de ‘r’ van het woord ‘achteraanzicht’ niet aanwezig!

21.04.2016

Ines Doujak. Not Dressed For Conquering



Zum Erobern falsch gekleidet
15. Oktober 2016 – 15. Januar 2017
__

Vom 15. Oktober 2016 bis 15. Januar 2017 nimmt der Württembergische Kunstverein im Rahmen des Projektes Not Dressed For Conquering (Zum Erobern falsch gekleidet) die Gestalt einer 'Modeboutique' an. Sie entsteht im Rahmen des 2010 begonnenen Projektes Webschiffe / Kriegspfade der österreichischen Künstlerin Ines Doujak (*1959, u.a. Documenta 12, São Paulo Biennale 2014). In unterschiedlichen Formen und Formaten widmet sich dieses Kunst- und Forschungsprojekt den Verschränkungen zwischen Textilien, Mode, Kolonialismus und globalisierten Produktionsverhältnissen.
Webschiffe / Kriegspfade besteht aus einer Poster- bzw. Collage-Serie zur Geschichte der Textilproduktion von den frühen Inkakulturen bis heute, einer Reihe von Skulpturen, Performances und Videoarbeiten sowie einer Modelinie. Letztere umfasst die Gestaltung und Produktion von Stoffen ebenso wie die Entwürfe und Anfertigungen von Kleidern, Hemden, Taschen, Hüten und anderen Accessoires oder die Aufführung von 'Modeschauen'.
Die Ausstellung umfasst all diese Elemente in Form einer performativen Gesamtinstallation. Der Vierecksaal wird dafür in eine Boutique – bzw. in eine Ansammlung diverser 'Pop-Up Stores' – verwandelt.
Den Glamour der Modewelt aufgreifend verhandelt die Ausstellung die Problematiken der Textilindustrie, die von den kolonialistischen Rohstoffplünderungen im 15. Jahrhundert über die Ausbeutung der Näherinnen im 19. Jahrhundert bis hin zu den heutigen katastrophalen Arbeitsverhältnissen der Textilbranche in Bangladesch und anderen Billiglohnländern reichen.
Der Titel der Ausstellung bezieht sich auf eine Antwort, die Vagabunden im Lima des 19. Jahrhunderts den Kolonisatoren gaben: Auf offener Straße zur Rede gestellt, warum sie denn nicht arbeiten statt betteln würden, entgegneten diese: „Zum Erobern fehlen uns die passenden Kleider.“



Not Dressed for Conquering

Begeben wir uns nun in die versiegelte und geschichtsblinde Welt der Mode, um deren schöne Oberfläche einzuschmutzen: mit Bildern und Texten, die vom Kolonialismus erzählen, von den Geschlechterordnungen und vom Klassenkampf. Das alles auf Stoff gedruckt, selbstverständlich — dem der Mode ureigensten Medium. Gerahmt wird die Präsentation durch Performances, ohne welche das Fashion Business nicht auskommt. Unsere Kollektion spielt mit high und low, sie knüpft sich aber auch die hartnäckige Zuschreibung des Textilen als „weiblich“ und „Kunsthandwerk“ vor. Die Inspiration für den Titel der Arbeit verdankt sich der Ablehnungshaltung einiger Müßiggänger im Lima des 19. Jahrhundert. Zur Rede gestellt auf offener Straße, warum sie denn nicht arbeiten würden, entgegneten sie frech: „Zum Welterobern fehlen uns die passenden Klamotten.“

09.07.2015

Nicki Minaj as Marie Jeanne Bécu, contesse du Barry, 2011, styled by artist Francesco Vezzou



Nicki Minaj as Marie Jeanne Bécu, contesse du Barry, 2011, styled by artist Francesco Vezzou


Marie Jeanne Bécu, comtesse du Barry by Francois-Hubert Drouais

17.04.2014

Christa van der Meer: Projekt Iminijunju

via: tumblr


Habs wieder gefunden:
Christa van der Meer
Projekt Iminijunju

Mehr Fotos hier: http://www.trendtablet.com/21461-christa-van-der-meer/
Es ist MODE! (Schade)

Kuss
Idie